Şirketlerde Büyüme Korkusu

Ayağa Gelen Fırsatlar

Küçük güzeldir, ama bir noktaya kadar. Bazen şirketlerin önlerine hatta ayaklarına kadar büyüme fırsatları gelir. Makul ve risksiz olanları ile yola çıkılsa belki kısa zamanda bir ulusal marka hatta dünya markası, global operasyonları olan bir kuruluş yaratmak mümkün olabilir.

Ya bir ortaklık teklifidir, ya bir yatırımdır, ya da bir adımdır bu fırsatlar. Yapılmadığında belki de şirket hayatında bir daha karşılaşılamayacak şeylerdir. Sonradan dönüp gelip aradığınızda bulamayacağınız şeylerdir. Doğru zamanda yapılması gerekenlerin yapılmaması şirketi geri düşürür, statikleştirir, hızını düşürür.

Bu Korku Neden?

Yalnız yöneticiler veya yatırımcılar mıdır korkan? Hayır. Aslında çalışanlar da korkar. Süreci belirsizlik ve iş yükü olarak görür. Kendi yetersizlikleri için büyük bir meydan okuma olarak ta görebilirler. Sonuçta performanslarını etkileyecek çalışmalara gireceklerdir. Kısaca “Dertsiz başa dert” olarak bile nitelenebilir. Kimse sonunda daha iyi çalışma koşullarını, yükselme imkanlarının artabileceğini, daha iyi maaş ve yan hakların da ortaya çıkabileceğini düşünmez.

Yatırımcı ve yönetim için ise başka bir bakış açısı vardır. Büyümek isterler tabi ama dikensiz gül bahçesi misali, zahmetsiz olsun isterler.

Korkarlar çünkü, mevcut düzendeki kontrolü kaybedebileceklerini düşünürler, mevcut çalışanlarının bu süreci kaldıramayacağını savunurlar, kendilerini yeni yapılara, yeni çalışanlara hazır hissetmezler. Sistematik büyüme belli başlı kuralları da zorunlu kılar. Artık mal sattığınız müşteriniz ile belli resmi evraklara ihtiyaç duyacaksınızdır, kendinize uygun bürokrasi geliştireceksinizdir. “Kurum kültürü” denilen, kendinize uygun yol yordam oluşturmaya başlayacaksınızdır. Özetle, kendi kendinizi disipline edeceksinizdir. Büyük ve komplike yapılar, kendi içinde sistemlerini de oluşturur. Sistemsiz büyüme olmaz, olamaz. Sistemsiz büyümeye kalkışan da hüsrana uğrar.

Örnek vermek gerekir ise: Bayilik sistemine geçmek demek, kanuni belli kıstaslarla 2.taraf katılımcılarla yapıyı büyütmek demektir. Yurtdışına ofis, depo, birim, tesis açmak belli disiplinler ve başka ülke bölge kanunlarına entegre olmak demektir. Ürün gamını ve faaliyet alanlarını genişletmek ciddi profesyonel yardım almak, bünyedeki altyapıyı ve çalışanları geliştirip eğitmek demektir. Eski usul küçük amatör yapı ile devam edip büyümeye çalışmak tabiri caizse jiletle odun kesmeye benzer. Ya jiletiniz kırılır, ya da iş yapacak gücünüz kalmaz.

Mücadeleci ve Rekabetçi Olmak

Peki bu ataletsizlik (hareketsizlik) nasıl kırılır?

Öncelikle hem bireysel hem de kurumsal olarak gelişmeye, yeni şeyler öğrenip uygulamaya açık olmanız gerekiyor.

Kendini dışarıya ve gelişmelere kapatan statükocu (var olan düzenci) yapı ile büyünmez. Önce kafaların içinin değişime açık olması gerekir ki büyüme için zemin oluşsun. Büyümenin ve buna uygun yapılanmanın zahmetini, maddi külfetini başta göze almak gerekir. Vizyoner ve ilerici yaklaşımları desteklemek, onları dinlemek ve bünyeye katmak gerekir. Daha liberal, daha rasyonel(akılcı) daha delege edici ve sorumluluk verici bir yaklaşıma yelken açmak gerekecektir. Tabi en önemlisi de, büyüme hedefi için iradeyi canlı tutabilmek olacaktır.

Son Söz: ”Cennete giden yol cehennemden geçer.” (Dante Alighieri)