Sadeleştirme Teorisi: Basit Güzeldir

İşler ve Olaylar Neden Karmaşıklaşır?

Hepimizin bildiği ve yakındığı şeye değineyim: İşler neden bu kadar karışık ve komplike? Acaba gerçekten ortaya çıkış ve orijinde mi böyle yoksa sonradan mı komplikasyonlarla bu yapıya bürünüyor?

Günümüzde aslında medeniyetin ve yaşanmışlığın keyfini sürmemiz gerekiyor. Atalarımız yanlışlardan kanunlar,prosedürler ve normlar çıkartarak, bizi bazı zorluklara karşı hazır duruma getirmişler. Bunu iyi becerebilen toplumlar ve ülkeler var.

İsviçreyi ele alalım.

Neden işler hiç sarpa sarmaz?

Neden yapılacak işler tek seferde akar gider problemsiz biter?

Fazladan ne yapıyor olabilirler? Ya da ne yapmıyor olabilirler?

Araştırmalarım ve gözlemlerim Türkiye’de eğitimin ezbercilikten kurtulması gerektiğini söylüyor. İlkokul yıllarında bir tanıdığımız vardı, İsviçre’den her yaz tatilinde Türkiye’ye gelirlerdi. Akranım olan çocuğa İsviçredeki okul hayatını sormuştum bir kere. Orada öğrendim ki okula çocuklar sadece kağıt ve kalemle gidiyormuş, çanta bile taşımıyorlarmış.

Peki biz neden onca kitabı yüklenip bacak kadar boyumuzla hamallık yaptık? Biz her şeyi öğretmeye çalışıyoruz. Eksiğimiz yok hatta fazlamız var, e hali ile fazla yükleme olduğunu ancak bilgiyi yeterli kullanamadığımızı düşünüyorum. Amaç çok bilgi yerine kullanılabilir, uygulanabilir bilgi olmalı.

Bir başka nokta da, her şeye zaten var olan prosedürü ve normları uygulamak yerine, sanki olay ve olgu ile ilk kez karşılaşılmış gibi çözüm aramaya başlıyoruz.

Şirketlerde de böyle, kamu yönetiminde de böyle.

Maalesef ki aksiyonlar, hareketler, çözümler hep kolaycı ve daha kısa yol olduğu düşünülen arka kapıyı zorlamak veya yeni yollar icat etmek üzerine oluyor. Doğal olarak bu da bağlantılı başka sorunları tetikliyor. İşler karmaşıklaşıyor, hatta içinden çıkılamaz hale geliyor.

Artık tabiri caizse “Amerika’yı yeniden keşfetmemize gerek yok.” Rutini ve prosedürü işletmemiz yeterli.

Olaylar, Olgular , Aksiyonlar Nasıl Sadeleştirilir?

Gelelim çözüm yoluna. Yine çok bilindik bir söz var “Less is more” derler, yani ne kadar azsa o kadar fazla gibi bir şey. Bir konuya, bir probleme, bir ürüne, bir tasarıma, bir olguya yaklaşırken, hep basit düşünmemiz gerekiyor.

Bir defada her şey olsundan çok, bir defada önce hedeflenen şey yerine gelsin sonra fonksiyonel olsun demek lazım sanıyorum.

Bütün düğmelere aynı anda basmak yerine, hesap ederek, fayda-maliyete bakarak, etkisini hesaplayarak hareket edilmesi gerekiyor Ayrıca az ve öz düşünme, kompleks yapıları parçalara bölerek yönetip sonuç almaya çalışmak daha akılcı ve enerji tasarruflu olacaktır.

Zor ve karmaşık bir sorun mu var?

Parçalara ayırarak üzerlerinde düşünün, sonra birleştirebilirsiniz.

Bir sorunla mı karşılaştınız?

Şayet daha önce de oldu ise önce geçmişte nasıl çözüldüğüne bakın.

Plan yaparken paydaşları da düşünün. Aksiyonun etkileri kimlere, nelere ne kadar ulaşacak, onlar üzerinde ne tür değişikliklere yol açabilecek öngörün.